میزبان کره ای (جنوبی) اجلاس ، برای روز یکشنبه برنامه بازدید از Gsesung City در کره شمالی را ترتیب داده بود. راس ساعت 6 صبح همراه با جمعی از شرکت کنندگان در اجلاس از محل هتل شیلا به سمت مرز دو کره حرکت کردیم و در ساعت 7:30 به نقطه مرزی رسیدیم.
در نزدیکی نقطه مرزی کارت شناسایی و تور پس tour pass هر فرد را که قبلا تهیه کرده بودند ، تحویل دادند. سپس کلیه موبایل ها ، کتاب ها ، مجلات ، روزنامه ها و mp3 های افراد را جمع آوری کردند. تقریبا جز دوربین ، هر چه داشتیم تحویل دادیم. پس از آن اطلاعیه به ما داده شد که در آن درخصوص بازدید از کره شمالی تذکراتی نوشته شده بود. از جمله :
عکس نگرفتن از درون اتوبوس بهنگام حرکت ، عکس نگرفتن از شهروندان کره شمالی و نظامیان ، عکس نگرفتن از مسیر و امکانات ، دست نزدن به بناهای مربوط به رهبران کره و کلی هشدار و تذکر دیگر.
ساعت 8 با خوردن مهر خروجی به پاسپورت هایمان از کره جنوبی خارج شدیم. و دقایقی بعد وارد مرزبانی کره شمالی شدیم.پس از بازرسی ، tour pass خود را به مامور مربوطه تسلیم کردیم و او نیز پس از تطبیق با نمونه کوچکتر و مهر کردن آن ، به ما اجازه ورود داد.
این برنامه تور در راستای توسعه روابط دوستانه میان دو کره است که از سال ها قبل آغاز شده است. به طور کلی ورود و خروج به کره شمالی بسیار دشوار و حتی غیرممکن است. تنها راه ارتباطی هوایی نیز ، پروازی است که از پیونگ یانگ به پکن و بالعکس آنهم با یک هواپیمای متعلق به کره شمالی انجام می شود. اما اصرار کره جنوبی برای بهبود روابط با کره شمالی و کمک به این کشور باعث شده تا دو ، سه کار صورت گیرد:
اول : کمک های انساندوستانه به ویژه کمک های غذایی.
دوم : راه اندازی یک ناحیه صنعتی در جنوب کره شمالی با تکنولوژی و سرمایه کره جنوبی که بیشتر در صنعت کفش و الکترونیک است و نیروی کار و درآمد آن متعلق به کره شمالی است.
سوم : وارد کردن توریست به کره شمالی که 95% آنها را اتباع کره جنوبی تشکیل می دهند. این برنامه بصورت بسیار محدود ، کنترل شده ، در منطقه ای قرنطینه شده و با رعایت کلیه تشریفات امنیتی صورت می گیرد و سفر ما نیز برای بازدید از آن ناحیه صنعتی و نیز در چارچوب این تور توریستی بود. البته تفاوت این تور در امنیتی بودن فضا از یکطرف و محدودیت شدید برای توریست هاست که در ادامه دراین باره توضیح می دهم.
پس از ورود به کره شمالی مجددا همراه با برخی شرکت کنندگان در اجلاس سوار اتوبوس شدیم. این بار دو مامور کره شمالی نیز سوار اتوبوس شدند و اتوبوس از عقب و جلو توسط نظامیان کره شمالی همراهی می شد. حدود 2 ساعت در درون کره شمالی حرکت کردیم. مسیر حرکت بسیار سرسبز و زیبا بود. مزارع ، جنگلها ، رودخانه ها ، کوهها و ... آنقدر زیبا بود که به دوستانم گفتم اینجا مانند بهشت می ماند اما در حصار ! تقریبا هرجا که انسانی بود ، دهکده ای بود ، مزرعه ای بود و حتی یک راه باریکه ای وجود داشت ، یک نظامی کره ای ایستاده بود. شاید برای ممامنعت از تماس توریست ها با شهروندانشان. از درون اتوبوس در مناطق مسکونی می شد براحتی چهره های مردم کره شمالی را دید. تکیده و لاغر . لباس های تیره و یکدست و بدون استثنا تصویر رهبرشان بر سینه های خود.
در راه مامور همراه ، هنر خود را برای مهمانان به نمایش گذاشت ! آوازهایی به نام بهار و مادر را خواند و گاهی هم توضیحاتی در مورد مسیر و مقصد می داد که توسط لیدر تور به انگلیسی ترجمه می شد.
اولین نقطه ای که توقف کردیم معبد ، چشمه و آبشاری بود با نام های bak yeon و gwan uem . آبشاری زیبا در میان منطقه ای سرسبز و جنگلی.حدود نیم ساعتی هم به سوی معبد پیاده روی کردیم.
چشمه ای در کنار معبد قرار داشت که ظاهرا بیشتر برای این چشمه به آنجا می رفتند . به اعتقاد کره ای ها این چشمه ، چشمه جوانی است و هرکس از آن آب بخورد جوان می شود و جوان می ماند.
گشت و گذار ما در این منطقه 2 ساعت طول کشید و مسیری آمده را برگشتیم. با این تفاوت که این بار در نقاط مختلفی که بناهای دیدنی داشت توقف می کردیم. در یک نقطه که تصادفا کنار خیابانی قرار داشت می خواستم عکس بگیرم که یکی از همراهان کره جنوبی توصیه کرد که این کار را نکن . اندکی بعد دیدم ماموران کره شمالی در حال نظارت بر پاک شدن عکس های انداخته شده توسط یکی از همراهان هستند !
ناهار را به منطقه ای رفتیم که پیش از این مجموعه اقامتی بوده است.
ناهاری به ظاهر مجلل در پیاله های متعدد و کوچک اما غیر قابل خوردن !
تنها شهروندان کره ای (شمالی) که در طول این سفر دیدیم یا ماموران همراه ما بودند، یا گارسن های رستوران و یا معدود فروشندگان اجناس (که در چند نوع تنقلات و عصاهای دست ساز خلاصه می شد ) در دو غرفه کوچک.
تعجب این بود که تنها کسانی که در این مدت قیافه هایشان خیلی با سایر مردم کره شمالی همخوانی نداشت همین فروشندگان درون غرفه ها بودند.
پایان بخش سفر در کره شمالی بازدید از ناحیه اقتصادی بود که توسط کره جنوبی در جنوب کره شمالی ساخته شده بود. همانطور که نوشتم ، تکنولوژی و ساخت این ناحیه صنعتی از کره جنوبی بوده است و نیروی کار و تولید و درآمد متعلق به کره شمالی.
پس از این بازدید به سمت نقطه مرزی حرکت کردیم. جالب ترین نکته سفر اینجا بود که همه ما صف کشیده بودیم و به تقاضای ماموران دوربین ها در دستمان بود. در چند نقطه ماموران کره شمالی ، دوربین ها را روشن و عکس هایی را که گرفته بودیم وارسی می کردند و اگر موردی بود ، دیلیت ! ( Delet ) واقعا کار عجیبی بود . برای ما هم عذاب آور. چون واقعا خسته بودیم و باید صبر می کردیم تا تمام دوربین ها و عکسهای درون آنها بررسی شود !
خروج از مرزبانی کره شمالی با لبخند و ادای احترام آنها همراه بود. پس از ورود مجدد به کره جنوبی ، به سمت یک رستوران سنتی در سئول رفتیم تا ضیافت شام مدیرعامل هیوندا به شرکت کنندگان در اجلاس انجام شود.
در شهر سئول ، جمعیت زیادی در حال تظاهرات علیه آمریکا بودند و دهها ماشین پلیس و صدها مامور در حالی کنترل آنها. به رستوران سنتی رسیدیم اما غذای آنجا حداقل برای ما 3 ایرانی و شاید هم بیشتر برای من ، دست کمی از سایر غذاها نداشت.