در طول 2 سال گذشته بیشترین اخبار احزاب خصوصا خانه احزاب در بخش 20:30 شبکه دوم و در بیان چالش ها و اختلافات احزاب بر سر نحوه اداره خانه احزاب منعکس می شد که آن هم بیشتر انعکاس اخبار اختلاف برانگیزی مانند تحریم همایش ها و مجامع عمومی از سوی طیفی خاص بود. اما موفقیت اخیر ایران در فناوری هسته ای صلح آمیز و حمایت مسوولان خانه احزاب از آن و نیز تاکید بر «اتخاذ سیاست هایی از سوی دولتمردان که به حفظ این دستاوردها کمک کند» موجب شد تا حتی در انعکاس خبر، نیازی نباشد تا عنوان شود که پس از حدود 2 سال اختلاف، تمامی احزاب اصلاح طلب، اصولگرا و مستقل در این مجمع حاضر شده اند که مهمتر از همه رفع اختلافات آن هم در بهار سال «اتحاد ملی و انسجام اسلامی» و تاکید همه احزاب بر حمایت از منافع ملی، جایگاه تحزب و دستاوردهای علمی در کشور بود.
این رویداد ساده یعنی مقدم شدن خبر احزاب در رسانه ملی آن هم برای اولین بار، نشان از جایگاه ویژه و نقش احزاب دارد و این معنا را می رساند که حاکمیت نیازمند حضور جدی احزاب در عرصه های گوناگون است. احزاب علاوه بر کارکردهای عمده خود نظیر تجمیع مطالبات مردم، ارائه برنامه های مدون برای اداره کشور، معرفی نامزد و مشارکت در انتخابات، نقد دولت و رقیب می توانند به کارکردهای اصلی دیگری چون دفاع و حمایت از منافع ملی که وظیفه مهم همگان است نیز بپردازند.
اینجاست که باید گفت کسانی که در این دو سال نه نسبت به خانه احزاب، که به کلیه احزاب با سلایق مختلف بی مهری کردند، آنها را نادیده گرفتند و از بی نیازی کشور به آنان سخن گفتند باید بنگرند و تامل کنند که در نهایت در مهمترین وقایع سیاسی و رخدادهای ملی این احزاب هستند که می توانند به واسطه ارتباط با هواداران و اعضا و خاستگاه خود در جامعه، به عنوان یک نهاد مدنی، از نمایندگان اصلی افکار عمومی باشند. حاکمیت نیازمند حضور بانشاط و فعال احزاب است و یقینا حضور احزاب موثر، قوی، منتقد و در نهایت پشتیبانی نظام و کشور، به نفع همگان و حاکمیت است.
*اين يادداشت در روزنامه كارگزاران 25/1/86 به چاپ رسيده است.
