ایران من

شب گذشته برنامه سخنراني و پرسش و پاسخ رييس جمهور ايران در دانشگاه کلمبيا آمريکا برگزار شد. آغاز مراسم همراه بود با توهين هاي مکرر میزبان  آنهم به بهانه معرفي رييس جمهور و بيان دلايل دعوت از او . در حالیکه انتظار می رفت میزبان یعنی رييس دانشگاه کلمبيا با لحنی درخور جایگاهش سخن بگوید ، سياسي حرف زد . اين امر  نشان داد هدف از برگزاري اين مراسم چيزي غير از فراهم نمودن فضايي براي گفتگو و بحث بوده است . درست است كه برخي كارشناسان و صاحبنظران داخلي نسبت به برخي از اظهارنظرهاي رييس جمهور  نقد جدي دارند ، اما توهين هاي  آغاز آن نشست ، زير سوال بردن و تخطئه و يا به عبارت ديگر با هدف تحقير صورت گرفته بود و قابل قبول نبود.

اظهارات آقاي رييس جمهور درخصوص مساله مهمان نوازي ايرانيان نشان داد كه وي از اين استقبال  يكه خورده است. مگر مي شود فردي را به جايي دعوت كرد و به تحقیر او پرداخت؟  هرچند که رییس جمهور توانست با سخنان خود آن اظهارات را بی اهمیت جلوه دهد...

همانطور كه استقبال گسترده محافل علمي و سياسي دنيا از سخنراني هاي آقاي خاتمي چه در دوران رياست جمهوري و چه پس از آن و دعوت هاي پياپي از ايشان، موجب مي شد و مي شود تا هر ايراني به خود ببالد و به ايراني بودن خود افتخار كند ، توهين به رييس جمهور كشور نيز موجب تاسف و ناراحتي مردم خواهد شد.

در مجموع وقايع شب گذشته بسيار ناخوشايند بود . هر چند  كه  مي شد با اين دعوت هوشمندانه برخورد كرد و با دورانديشي بيشتر نسبت به پيشگيري از آن وقايع اقدام كرد ، اما تصور می کنم ميزبان ، برنده اين برنامه نبود.